palette
معرفی و بررسی رخداد کانی سپیولیت در منطقه تنبو، جنوب شرقی میناب، ایران

چکیده

منطقه تنبو در بخش سندرك واقع در جنوب شهرستان ميناب قرار دارد. این منطقه در نقشه زمین‌شناسی 1:250.000 طاهرویی در غربي‌ترين قسمت زون افیولیتی مکران واقع می­شود. در این تحقیق کانی‌های فیبری برای اولین بار در شمال روستای تنبو معرفی و رخداد آن مورد بررسی قرار می­گیرد. مطالعات اولیه این تحقیق با هدف تاثیرات زیست محیطی سنگ­های افیولیتی در این منطقه انجام شد. سپس شناسایی کانی­های فیبری براساس مشاهدات صحرایی، مطالعات میکروسکپی و انجام آنالیزهای شیمیایی (XRD و XRF) صورت گرفت. نتایج آنالیز شیمیایی XRD و مطالعات میکروسکپی نشان می­دهد که کانی‌های فیبری نوعی کانی رسی به نام "سپیولیت"­ هستند. طول الیاف سپیولیت­های شناخته شده در این منطقه گاهی به حدود 60 سانتی­متر می­­رسد و نسبت طول به عرض آنها بیش از 1200 است. مقایسه اکسیدهای اصلی حاصل از آنالیزهای شیمیایی XRF بر روی کانی­های فیبری روستای تنبو با نمونه­های شناخته شده در ایران و دیگر کشورها، وجود کانی سپیولیت را در این منطقه تایید می­کند. ساختار تشکیل سپیولیت منطقه تنبو به صورت ثانویه است زیرا به صورت پوششی بر روی سنگ­های کربناته قرار گرفته است. با توجه به شواهد سنگ شناسی و اطلاعات ژئوشیمیایی، سپیولیت­های منطقه تنبو، حاصل واکنش­های شیمیایی محلول­های هیدروترمالی با سنگ­های هارزبورژیتی غنی از آهن و منیزیم هستند که تحت اثر دما و فشار بخار آب بالا دگرسان شده­اند، به­طوری که انحلال آهن، کلسیم و منیزیم در حضور دی اکسید کربن صورت گرفته است. طی این فرایندها، تغییرات شیمیایی کریزوتیل در حضور محلول­های گرم که غنی از CO2، H2O و SiO2 هستند، به تولید مجموعه­ای از کانی­های کلسیت، مگنزیت و سپیولیت آهندار منجر شده است.

واژگان کلیدی
تنبو، سپیولیت، مکران باختری، میناب، هارزبورژیت.

منابع و مآخذ مقاله

-ایبای، ج.ن.، 2004. مبانی زمین شیمی زیست محیطی، ترجمه فرید مر، سروش مدبری و گیتی فرقانی تهرانی، 1390، انتشارات مرکز نشر دانشگاهی، 686 ص.

-جان جانی گودرزی، م.، ۱۳۹۰. ژنز و مینرالوژی آزبست و بررسی خطرات ناشی از آن از دیدگاه زمین‌شناسی پزشکی، دومین همایش علوم زمین، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آشتیان.

-حجتی، س. و خادمی، ح.، 1392. بررسی خصوصیات فیزیکوشیمیایی و کانی شناسی ذخایر سپیولیت شمال خاور ایران، مجله علوم زمین، زمستان 92، سال 23، شماره 90، ص 165-174.

-شرافت، ش.، ترک زاده، ز. و مکی زاده، م. ع.، 1394. کانی شناسی و خواستگاه سپیولیت در سرپانتینیت های کربناته شمال نائین، دومین همایش ملی زمین‌شناسی و اکتشاف منابع، شیراز، اسفند 1394.

-مک کال، ج. و همکاران.، 1359. نقشه زمين-شناسي 1:100000 درپهن، سازمان زمين‌شناسي و اكتشافات معدني كشور، ورقه شماره 7543.

-Arranz, E., Lago, M., Bastida, J., Gale´s, C., Soriano, J. and Ubide, T., 2008. Hydrothermal macroscopic Fe-sepiolite from Oujda mounts (Middle Atlas, Eastern Morocco), Journal of African Earth Sciences, v. 52(3), v. 81-88.

-Garcia-Romero, E. and Suarez, M., 2010. On the chemical composition of sepiolite and palygorskite, Clays and Clay Minerals, v. 58, p. 1-20.

-Guggenheim, S., Adams, J.M., Bain, D.C., Bergaya, F., Brigatti, M.F. and Drits, V.A., 2006. Summary of Recommendations of Nomenclature Committees Relevant to Clay Mineralogy: Report of the Association International Pour l´etude des argiles (AIPEA) Nomenclature Committee for 2006. Clays and Clay Minerals, v. 54(6), p. 761-772.

-Hojati, S., Khademi, H. and Faz Cano, A., 2010. Palygorskite Formation Under the Influence of Saline and Alkaline Groundwater in Central Iranian Soils, Soil Science, v. 175, p. 303-312.

-Kadir, S., Bas, H. and Karakas, Z., 2002. Origin of Sepiolite and Loughlinite in a Neogene Volcano-Sedimentary Lacustrine Environment, Mihaliccik-Eskis,ehir, Turkey, Canadian Mineralogists, v. 40, p. 1091-1102.

-Kadir, S., Erkoyun, H., Eren, M., Huggett, J. and Onalgil, N., 2016. Mineralogy, Geochemistry and Genesis of Sepiolite and Palygorskite in Neogene Lacustrine Sediments, Eskisehir Province, West Central Anatolia, Turkey, Clay and Clay Minerals, v. 64(2), p. 145-166. DOI: 10.1346/CCMN.2016.0640206

-McCall, G.J.H., 1985. Explanatory Text of the Taheruie Quadrangle Map; 1:250.000; No. K14. Geological Survey of Iran 409.

-Post, J.E., Bish, D.L. and Heaney, P.J., 2007. Synchrotron Powder X-ray Diffraction study of the Structure and Dehydration Behavior of Sepiolite, American Mineralogist, v. 92, p. 91-97.

-Sa´nchez del Rı´o, M., Sua´rez, M., Garcı´a-Romero, E., Alianelli, L., Felici, R. and Martinetto, P., 2005. Mg K-edge XANES of sepiolite and Palygorskite, Nuclear Instruments and Methods in Physics Research B., v. 238, p. 55-60.

-Simić, V., Suárez, M., García-Romero, E. and Andrić, N., 2013. Sedimentary sepiolite from the Andrichi deposit (PRANJANI BASIN, SERBIA), Abstracts of 29th meeting of the IAS.

-Singer, A., Kristen, W. and Bühmann, C., 1995. Fibrous clay minerals in the soils of Namaqualand, South Africa: characteristics and formation, Geoderma, v. 66, p. 43-70.

-Smith, B., Aubourg, C., Guezou, J.C., Nazari, H., Molinaro, M., Braud, X. and Guya, N., 2005. Kinematics of a sigmoidal fold and vertical axis rotation in the east of the Zagros-Makran syntaxis (Southern Iran): Paleomagnetic, magnetic fabric and microtectonic approaches, Tectonophysics, v. 411, p. 89-109.

-Ulrich, M., Munoz, M., Guillot, S., Cathelineau, M., Picard, C., Quesnel, B., Boulvais, P. and Couteau, C., 2014. Dissolution-precipitation Processes Governing the Carbonation and Silisification of the Serpentinite Sole of the New Caledonia Ophiolite, Contributions to Mineralogy and Petrology, v. 167, p. 952.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.