ارزيابي ميزان حساسيت به فرسايش گالي در منطقه بيجار، استان کردستان

رضا اسماعيلي, عيسي جوكار سرهنگي, روناك شوكتي

چکیده


گالي‌ها يكي از مهم‌ترين اشكال فرسايش آبي در مناطق مختلف جهان هستند. فرسايش گالي موجب افزايش بار رسوبي، تخريب خاك‌هاي حاصلخيز و آسيب رساندن به زيرساخت‌ها مي‌شوند. اين مطالعه حساسيت به فرسايش گالي را در يك حوضه رودخانه‌اي (از زیر حوضه‌های قزل اوزن) در منطقه بيجار استان كردستان ارزيابي مي‌كند. شناسايي گالي‌ها از طريق برداشت‌هاي ميداني و تصاوير ماهواره‌اي انجام شده است. نقشه‌های سنگ‌شناسی، كاربري اراضي، شيب، جهت دامنه، شكل دامنه، عامل طول دامنه، شاخص قدرت رود و شاخص رطوبت توپوگرافي به‌عنوان عوامل موثر در فرسايش گالي در نظر گرفته شدند. نقشه حساسيت به فرسايش گالي با استفاده از مدل آماري دو متغيره انجام شد. مقادير وزن هر کلاس از يك پارامتر به‌صورت لگاريتم طبيعي تراكم گالي‌ها هر کلاس تقسيم بر مساحت تراكم گالي‌ها در كل منطقه مورد مطالعه مشخص گرديد. سپس، هر لايه بر اساس مقادير وزن محاسبه‌شده دوباره كلاس‌بندي شدند. همپوشاني نقشه‌هاي دوباره كلاس‌بندي شده در محيط GIS انجام گرديد. مقادير حساسيت در پنج گروه طبقه‌بندي شدند. نتايج اعتبار سنجي منحني ROC نشان مي‌دهد بين نقشه حساسيت و داده‌هاي گالي‌هاي موجود رابطه رضايت‌بخشي وجود دارد. بنابراين، تقریباً 87 درصد گالي‌ها به طور صحيح در طبقات با حساسيت بالا و بسيار بالا قرار گرفته‌اند.

واژگان کلیدی


فرسايش گالي، بيجار، GIS، آمار دو متغيره، ارزيابي حساسيت

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.