دانشگاه شهید بهشتی پژوهشهای دانش زمین 2008-8299 17 1 2026 03 21 Indo-pacific security strategy: competing for victory (Emphasizing America's military – economic power) استراتژی امنیتی ایندوپاسفیک: رقابت برای پیروزی (با تأکید بر قدرت نظامی- اقتصادی آمریکا) 95 112 107029 10.48308/esrj.2026.107029 FA بهادر زارعی گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-3343-6225 زهرا پیشگاهی فرد گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران جلیل دلشاد گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 06 13 Introduction In 2007, then-Japanese Prime Minister Shinzo Abe gave it a geopolitical dimension. Japan’s economic power, China’s progressive economic reforms, the remarkable experiences of newly industrialized countries, and the economic growth of ASEAN are the most important centers of economic developments in the North and East Asian region. The structure of relations in this region is being formed based on the relations between the two great powers, the United States and China, and alongside them, players such as ASEAN, Japan, South Korea, and India have their own influences on military issues. But why is this region important to many countries, especially the United States? The importance of this region lies in the fact that, a significant part of the energy supply lines of the American and European economies passes through its sea routes. On the other hand, the Indo-Pacific region is a very important corridor and alternative for the exercise of US military power. This article attempts to explain the security strategy of important Indo-Pacific countries, especially the United States, in this region and to explain the reason for the tendency of important countries in this region towards an arms race. Materials and Methods First, we have compared US military capabilities with other major countries in the region. Second, we have examined how these core values and capabilities have shaped our understanding of the consolidation of US military power in the world, and in particular in the Indo-Pacific region. Thirdly, this research shows the relationship between economic power and military power for important countries in this region, especially the United States. The method of information and data collection is generally based on the library method. Results and Discussion The Indo-Pacific region, based on its political, economic, military and security characteristics, is the point of intersection of the policies of great powers such as the United States of America and China. In fact, the structure of competition in this region is being formed based on the relations between these two powers, and along with it, players such as ASEAN, Japan, South Korea and India have their own effects on this region. The competition for receiving and purchasing military weapons among the important countries of the Indo-Pacific region is very high. American arms companies have the highest sales in the region compared to other geopolitical regions. Among the various reasons for the purchase of weapons by the countries of the region, we can mention the economic-military growth of the aforementioned countries, especially China. Some of these countries are trying to reduce their military differences with other advanced and important economic-military countries of the region by forming military alliances such as AUKUS or by overtaking each other. Conclusion The United States now accounts for about 41.7 percent of global arms transfers. The role of American arms companies in the country’s global ranking is very important. American arms manufacturers produce almost the largest share of arms sales in the world. Increasing economic power is one of the distinctive features of the countries of the Indo-Pacific region. The Indo-Pacific region is rapidly entering an arms race. One of the points that has pushed many Asian countries to buy heavy weapons today is the rapid increase in China’s economic and military power. Countries such as Japan, South Korea, Taiwan, Singapore, and Australia are among the major arms buyers in the Pacific region that are buying weapons to counter China. India has become the world's largest arms importer in recent years, accounting for 14 percent of global arms imports. According to detailed SIPRI statistics, the Indo-Pacific region spent about $2.400 billion from 2021 to 2024. The United States is not only stabilizing and consolidating its economy, but also saving money by concluding military contracts (such as AUKUS) to contain emerging countries in the field of trade and military in the Indo-Pacific region. It seems that by selling weapons to countries in the region, the United States can maintain its arms market and American arms companies and the security balance of the region, and to some extent contain China and maintain its position of power in the region. مقدمه در سال ۲۰۰۷، شینزو آبه، نخست وزیر وقت ژاپن، به ﻣﻨﻄﻘﮥ ایندوپاسفیک بُعد ژئوپلیتیکی بخشید. قدرت اقتصادی ژاپن، اصلاحات اقتصادی مترقی چین، تجربیات قابل توجه کشورهای تازه صنعتی شده و رشد اقتصادی آسه‌آن، مهمترین مراکز تحولات اقتصادی در ﻣﻨﻄﻘه شمال و شرق آسیا هستند. ساختار روابط در این منطقه بر اساس روابط بین دو قدرت بزرگ، ایالات متحده و چین، درحال شکل‌گیری است و در کنار آنها، بازیگرانی مانند آسه‌آن، ژاپن، کره جنوبی و هند تأثیرات خود را بر مسائل نظامی دارند. اما چرا این منطقه برای بسیاری از کشورها، بهویژه ایالات متحده، مهم است؟ اهمیت این منطقه در این واقعیت نهفته است که بخش قابلتوجهی از خطوط تأمین انرژی اقتصادهای آمریکا و اروپا از مسیرهای دریایی آن عبور می‌کند. از سوی دیگر، ﻣﻨﻄﻘﮥ ایندوپاسفیک از نظر جغرافیایی، یک کریدور و جایگزین بسیار مهم برای اِعمال قدرت نظامی ایالات متحده است. این مقاله سعی میکند تا استراتژی امنیتی کشورهای مهم ایندوپاسفیک بهویژه آمریکا را در این منطقه توضیح دهد و دلیل گرایش کشورهای مهم این منطقه به سمت مسابقۀ تسلیحاتی را بیان کند. مواد و روشها اول، ما قابلیت‌های نظامی ایالات متحده را با سایر کشورهای بزرگ منطقه، با تأکید بر زمین‌شناسی نظامی و توپولوژی منطقه‌ای، مقایسه کرده‌ایم. دوم، بررسی کرده‌ایم که چگونه این ارزش‌ها و قابلیت‌های اصلی، درک ما از تثبیت قدرت نظامی ایالات متحده در جهان و بهویژه در ﻣﻨﻄﻘﮥ ایندوپاسفیک را شکل داده‌اند. ثالثا ً این تحقیق رابطۀ بین قدرت اقتصادی و قدرت نظامی برای کشورهای مهم این منطقه بهویژه آمریکا را نشان میدهد. روش جمع‌آوری اطلاعات و داده‌ها عموماً مبتنی بر روش کتابخانه‌ای است. نتایج و بحث ﻣﻨﻄﻘﮥ ایندوپاسفیک بر اساس ویژگی‌های سیاسی، اقتصادی، نظامی و امنیتی خود، ﻧﻘﻄﺔ تلاقی سیاست‌های قدرت‌های بزرگی مانند ایالات متحده آمریکا و چین است. در واقع، ساختار رقابت در این منطقه بر اساس روابط این دو قدرت در حال شکل‌گیری است و در کنار آن، بازیگرانی مانند آسه‌آن، ژاپن، کره جنوبی و هند تأثیرات خاص خود را بر این منطقه دارند. رقابت برای دریافت و خرید تسلیحات نظامی در بین کشورهای مهم ﻣﻨﻄﻘﮥ ایندوپاسفیک بسیار بالاست. شرکت‌های تسلیحاتی آمریکایی بیشترین فروش را در این منطقه نسبت به سایر مناطق ژئوپلیتیکی دارند. از جمله دلایل مختلف خرید تسلیحات توسط کشورهای منطقه، می‌توان به رشد اقتصادی - نظامی کشورهای مذکور، به‌ویژه چین اشاره کرد. برخی از این کشورها با تشکیل اتحادهای نظامی مانند آکوس1 یا با پیشیگرفتن از یکدیگر، سعی در کاهش اختلافات نظامی خود با سایر کشورهای پیشرفته و مهم اقتصادی - نظامی منطقه دارند. نتیجهگیری ایالات متحده اکنون حدود درصد 7/41 درصد از نقل و انتقالات جهانی اسلحه را بهخود اختصاص داده است. نقش شرکت‌های اسلحه‌سازی آمریکایی در رتبه‌بندی جهانی این کشور بسیار مهم است. تولیدکنندگان اسلحه آمریکایی تقریباً بیشترین سهم از فروش جهان را تولید می‌کنند. افزایش قدرت اقتصادی یکی از ویژگی‌های متمایز کشورهای ﻣﻨﻄﻘﮥ ایندوپاسفیک است. ﻣﻨﻄﻘﮥ ایندوپاسفیک به سرعت درحال ورود به یک مساﺑﻘﮥ تسلیحاتی است. یکی از نکاتی که امروزه بسیاری از کشورهای آسیایی را به سمت خرید سلاح‌های سنگین سوق داده است، افزایش سریع قدرت اقتصادی و نظامی چین است. کشورهایی مانند ژاپن، کره جنوبی، تایوان، سنگاپور و استرالیا از جمله خریداران اصلی اسلحه در ﻣﻨﻄﻘﮥ اقیانوس آرام هستند که برای مقابله با چین سلاح می‌خرند. هند در سال‌های اخیر به بزرگترین واردکنندﮤ اسلحه در جهان تبدیل شده است و ۱۴ درصد از واردات جهانی اسلحه را به خود اختصاص داده است. طبق آمار دقیق سیپری2، ﻣﻨﻄﻘﮥ ایندوپاسفیک از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ حدود 400/2 میلیارد دلار هزینه کرده است. ایالات متحده نه تنها درحال تثبیت و تحکیم اقتصاد خود است، بلکه با انعقاد قراردادهای نظامی (مانند آکوس) برای مهار کشورهای نوظهور در حوزﮤ تجارت و نظامی در ﻣﻨﻄﻘﮥ ایندوپاسفیک، در حال صرفه‌جویی در هزینه‌ها نیز می‌باشد. به نظر می‌رسد ایالات متحده با فروش سلاح به کشورهای این منطقه می‌تواند بازار تسلیحاتی خود و شرکت‌های تسلیحاتی آمریکایی و تعادل امنیتی منطقه را حفظ کند و تا حدودی چین را مهار و جایگاه قدرت خود را در منطقه حفظ کند.

https://esrj.sbu.ac.ir/article_107029_faee0720415f83a6a889bd6ffd29558e.pdf