ارزیابی پایداری مسکن با تاکید بر جای پای بوم شناختی (مطالعه موردی:استان تهران)

نوع مقاله : علمی -پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشگاه علامه طباطبائی

3 دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی تهران

4 دانشگاه شهید بهشتی تهران

چکیده

مسکن علاوه بر مکان فیزیکی و کالبدی، کل محیط مسکونی را در بر می گیرد و دارای گستره ای با ابعاد متنوع و چند بعدی است. مسکن پایدار یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار است لذا توجه به مسکن و برنامه ریزی آن در راستای توسعه پایدار شهری در چهارچوب برنامه ریزی های ملی،منطقه ای،شهری و محلی یک نیاز ضروری است. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی پایداری مسکن استان تهران با استفاده از روش ردپای اکولوژیکی می باشد. روش پژوهش حاضر از نوع کاربردی و رویکرد حاکم بر آن توصیفی-تحلیلی می باشد.جهت تکمیل مبانی نظری پژوهش از منابع و اسناد کتابخانه ای موجود در این حوزه استفاده گردید. با مشورت از اساتید و متخصصان در این زمینه و همچنین استفاده از پژوهش های گذشته در نهایت برای ارزیابی سطح پایداری مسکن استان تهران پنج شاخص برق،گاز،آب،زباله و محیط ساخته شده مورد سنجش و محاسبه قرار گرفتند.جهت تحلیل از داده های موجود در سالنامه آماری سال 1393 استان تهران که آخرین سالنامه آماری در زمان انجام پژوهش بود استفاده گردید.نتیجه پژوهش نشان داد که شاخص مصرف برق با سرانه ردپای اکولوژیکی 24/0 دارای بیشترین سرانه است ، شاخص زمین ساخته شده با سرانه اکولوژیکی 009/0 در رتبه دوم ، شاخص مصرف گاز با سرانه اکولوژیکی 007/0 در رتبه سوم و شاخص های مصرف آب و زباله تولید شده با سرانه اکولوژیکی 005/0 در رتبه چهارم قرار دارند. در نهایت ردپای اکولوژیکی مسکن استان تهران برابر با3229173 هکتارجهانی که سرانه ای در حدود 26/0 هکتار جهانی برای هر نفر است و مقدار ظرفیت زیستی این استان 2379226 هکتارو سرانه ای در حدود 19/0 هکتار برای هر نفر محاسبه شد. ردپای اکولوژیکی مسکن در حدود 849947 هکتار بیشتر از ظرفیت زیستی این استان است که حکایت از ناپایداری مسکن این استان دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Assessment the sustainability of the housing using ecological footprint model (Case study: Tehran Province)

چکیده [English]

Housing in addition to physical location, covers the entire residential environment and has a diverse and multidimensional dimension. Sustainable housing is a Pillars element of sustainable development, Therefore, attention to housing and it’s planning for sustainable urban development in the framework of national, regional, urban and local planning is a necessary requirement. The purpose of this research is to assess the sustainability of housing in Tehran province using ecological footprint method. The method of this research is applied and its dominant approach is descriptive-analytic. To complete the theoretical foundations of research the resources and library documents used in this area were used. In consultation with professors and experts in the field As well as the use of past research Finally, to assess the level of housing sustainability in Tehran province Five indicators of electricity, gas, water, waste and built environment Were measured and calculated. To analyze the data in the statistical journal of 1393 in Tehran province which was the latest statistical journal at the time of the research used. The result of the study showed that The electricity consumption index with the per capita ecological footprint is 0.24 with the highest per capita, The land built index with ecological Per capita 0.009 in the second place, The index of gas consumption with ecological per capita was 0.007 in the third place And water consumption and waste generated by ecological per capita 0/005.Finally, the ecological footprint of Tehran's housing is 3229173 hectares and per capita of about 0/26 global hectares per person. And the biological capacity of the province 2379226 hectares and per capita was estimated at about 0.19 hectares per person. The ecological footprint of housing is about 84,994 hectares more than the Biological capacity of this province which is indicative of an unstable housing in the province.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Sustainable housing
  • ecological footprint
  • Biological capacity
  • Tehran province